ทาบิแรก โลกก้นครัวแบบมีการศึกษา ~ hiyotabi

คำนำ ... เจ้าของบล๊อกมีเจตจำนงที่จะทำให้บล๊อกเป็นเรื่องของการท่องเที่ยวญี่ปุ่น แต่เราได้ขออนุญาตเจ้าของบล๊อกเปลี่ยนแนวทางการนำเสนอนิดหน่อย แต่ไม่ทิ้งคอนเซ็ปต์เรื่องของการท่องเที่ยว แต่เป็นของท่องเที่่ยวสู่โลกของการเป็นเชฟในญี่ปุ่นแทน

เริ่มตั้งแต่ความรู้ทั่วไป ตอนนี้วัยรุ่นของประเทศญี่ปุ่นเริ่มมีความสนใจที่จะสมัครเข้าเรียนเป็นเชฟลดน้อยลงเมื่อเทียบกับแต่ก่อน ไปเน้นเป็นการเรียนเป็นพวกทำขนมหรือที่เรียกว่า Patissier กัน (ไม่มีข้อมูลทางสถิติที่ชัดเจนเป็นขอ้มูลที่ได้จากการพูดคุยกับพี่เจ้าหน้าที่)

โลกของเชฟ กับ พาทีเซียร์ ถูกนำเสนอผ่านหน้าจอภาพยนตร์ หรือละครโทรทัศน์หลายเรื่อง เราว่าสิ่งเหล่านี้ก้อมีส่วนผลักดันที่ทำให้มีคนสนใจมาเรียน จนทำให้มีโรงเรียนสำหรับวิชาชีพนี้เปิดกันมากมายในญี่ปุ่น ที่ไม่ใ่ช่แค่สอนเป็นคลาส เหมือนเอบีซีคุ๊กกิ๊ง แต่สอนเพือให้คนจบมาเป็นเชฟเลย เรียนจบมีไปสอบประกาศนียบัตรเชฟกันเป็นเรื่องเป็นราว

ระยะเวลาส่วนใหญ่จะแบ่งเป็นหลักสูตรหนึ่งปี กับสองปี บางโรงเรียนเปิดสอนหลักสูตรภาคค่ำแบบปีครึ่งก้อมี

โรงเรียนมีมากมาย แล้วจะเลือกโรงเรียนกันอย่างไรดี ตอบได้ว่าอาจมีหลายเหตุ หลายปัจจัยให้ิพิจารณา แต่สำหรับกะเหรี่ยงต่างชาิติส่วนใหญ่ เรื่องแรกน่าจะเป็นราคา ต่อมาก้อเป็นภาษาว่าที่โรงเรียนนั้น ๆ ต้องการให้นักศึกษาต่างชาติมีความรู้ภาษาญี่ปุ่นระดับใด แม้จะบอกว่าเป็นโรงเรียนสอนทำอาหาร แต่ไม่ได้ทำทั้งวันทั้งคืน มีวิชาที่ต้องเรียนทฤษฏีต่างๆ เป็นภาษาญี่ปุ่นด้วยนั่นเอง

ค่าใช้จ่าย ราคาเริ่มจากล้านเยน ไปจนถึงล้านสี่แสนเยน สำหรับคอร์สหนึ่งปี ส่วนคอรสสองปีเพิ่มมาอีกประมาณเจ็ดสิบถึงแปดสิบเปอร์เซ็น เป็นราคาที่ยังไม่รวมค่าชุดและอุปกรณ์ (กระเป๋าเจมสบอนด์ใส่มืด ฮ่า ฮ่า) รวมถึงหนังสือต่าง ๆ

แต่ยังดีที่ไม่ต้องจ่ายค่าเล่าเรียนงวดเดียวทั้งหมด สามารถแบ่งจ่าย ได้ แต่ยังไงก้อต้องจ่ายค่าแรกเข้าประมาณห้าแสนเยน ทั้งนี้แล้วแต่ทางโรงเรียนจะกำหนด