เริ่มเรียนมาก้อหลายอาทิตย์ สองสามอาทิตย์แรกเป็นช่วงของการปรับตัว ชีิวิตรันทดมากถึงมากที่สุด เหนื่อยแบบไม่เคยเหนื่อยมาก่อน เหมือนกลับไปใช้ชีิวิตนักเรียนมัธยมปลายอีกครั้ง ตื่นหกโมง ทำกับข้าว กินข้าวเช้า กับเตรียมข้าวกล่อง อาบน้ำแต่งตัว วิ่งไปขึ้นรถไฟใต้ดิน (วิ่งจริงจัง) เริ่มเรียนตอนแปดโมงห้าสิบ พักกลางวัน กินข้าว แล้วก้อเรียนต่อจนถึงบ่ายสามโมงครึ่ง ชีิวิตแบบจะอ้วกให้ได้ เฝ้าถามตัวเองว่า คิดถูกหรือเปล่าที่ทำ แต่ก้อได้แต่สอนตัวเองต่อไปว่า แล้วมันจะผ่านไป มีพี่ชายแสนดีบอกว่า ให้คิดว่าเป็นการฝึกตนล่ะกัน
แล้วมันก้อผ่านไปจริงจริง ชีิวิตเริ่มดีขึ้น อะไรเริ่มเข้าที่เข้าทาง แต่สิ่งที่ควรทำก้อยังทำไม่เสร็จเท่าไหร่ ต้องจัดการชีิวิตให้ดีกว่านี้เพื่อให้หนทางที่ได้เลือกแ้ล้วเป็นทางที่ดีที่สุด
อาทิตย์แรกชีิวิตวนเวียนอยุ่กับการลับมีดฝนมีด กับฟังคำอธิบายแนวทางปฏิบัติของภาคปฏิบัติ นั่งเรียนภาคทฤษฎีก้อง่วงไป ตื่นไป พอชีวิตเลิกหมกมุ่นกับความเบื่อหน่ายเลยกลับสู่โหมดการรายงานชีิวิตของเชฟฝึกหัดแถวนี้กันต่อ
วันนี้เป็นคิวของอาหารตะวันตก เมนู คือ โชยุเดรสซิ่ง กับ ซุปบ้านนา
เริ่มต้นที่น้ำสลัดโชยู ส่วนผสม ไม่มีอะไรมาก แค่ โชยุ น้ำส้มสายชู มัสตาด หอมหัวใหญ่ซอยละเอียด คลุกเคล้าให้เข้ากัน แล้วโรยงาคั่ว เติมเกลือตามชอบ
ต่อมาเป็นตัวสลัด ใช้กระหล่ำปลีซอยละเอียด หั่นแตงเป็นพร๊อบตกแต่งรอบจาน
ซุปบ้านนา ชื่อได้ใจมากมาย (แปลเอง ตามภาษาล่ามเถื่อน) ให้กลิ่นไอของชาวชนบทในตะวันตกที่ต้มผัก ต้มอะไรกินกัน ง่ายๆ ส่วนผสม คือ มันฝรั่ง แครอท ฟักทอง คาบุ (เหมือนหัวไชเท้า) หั่นเป็นแท่งสี่เหลี่ยมยาว (เหมือนมันฝรั่งทอด) ข้าวโพดกระป๋อง ปริมาณแล้วแต่ชอบ ชอบข้าวโพดก้อใส่ข้าวโพดเยอะๆ อย่าได้แคร์สิ่งใด ฮ่า ฮ่า ใส่ส่วนผสมทั้งหมดในหมอ้ใบใหญ่ เติมน้ำให้ขลุกขลิกพอ ตามด้วยเนย โรยเกลือเล็กน้อย ต้มด้วยไฟแรงจนเดือด ผ่อนเป็นไฟกลาง สักพัก พอสุก เติ่มเกลือ เติมพริกไทย ปรุงรสตามชอบ
เรียบร้อยสำหรับอาหารวันนี้
Tuesday, April 26, 2011
ได้ฤกษ์กางโต๊ะกินข้าวสักที
0 comments:
Post a Comment